#peopleofwelcome: Asif   

oktober | #peopleofwelcome

#peopleofwelcome is een rubriek die de gebruikers en het team van Welcome app een gezicht geeft en hun verhaal vertelt. Voor deze editie spraken we met Asif.

In mijn dorp kende iedereen elkaar. Familieleden wonen in dezelfde buurt. Mensen doen veel activiteiten samen en je hoeft niet eens te bellen voor een bezoek. Ik ben opgegroeid in een klein dorp in Balochistan, Pakistan. Het weer is anders dan in Nederland. Het is er heel warm. Hoewel er koude winters zijn, heb ik nog nooit sneeuw zien vallen in mijn dorp. Mijn eerste sneeuwervaring was in Nederland. Ik werd wakker en keek ik door mijn raam. Alles was wit en ik dacht dat het een droom was! Ik rende naar de badkamer, waste mijn ogen om er zeker van te zijn dat het echt sneeuw was. Het was bijzonder om mee te maken. Nu ben ik gewend aan het koude weer. 

Nadat ik mijn middelbare school had afgerond, ging ik naar de universiteit van Balochistan om bacheloropleiding te volgen richting Commerciële Economie. Ik heb Balochistan verlaten vanwege de politieke onrust. Balochistan’s mensen willen onafhankelijk zijn van Pakistan. De regio Balochistan is sinds 1948 door Pakistan bezet. Ik ben oudste van zes kinderen. De rest van mijn familie woont nog steeds in Balochistan behalve mijn zus die naar Afghanistan vluchtte. Ik ben politiek actief en criticus van de Pakistaanse regering. Het leger intimideert mensen. Activisten worden opgepakt. Mijn vader vocht vroeger tegen het leger. Hij was een  keer opgepakt. Zij hielden hem voor vijf dagen vast. Ze weigerden hem te voeden of zelfs water te geven. Hij werd uiteindelijk vrijgelaten. 

Na afronding van mijn bachelor in Baluchistan besloot ik om naar Karachi te verhuizen voor master opleiding. Ik heb daar Master bedrijfskunde gedaan (MBA). Daarna ben ik naar Muscat, Oman gegaan om te werken. Oman is hetzelfde als Pakistan als het gaat om vrijheid van meningsuiting. Het is geen democratisch land. Ik kon niet politiek actief zijn. Daarom ben ik naar het Westen gevlucht. Ik heb er niet voor gekozen om naar Nederland te komen, maar ik ben blij dat ik in dit mooie land terecht ben gekomen.  

Toen ik de verblijfsstatus kreeg, begon ik met een taalcursus. Daarna heb ik negen maanden stage gelopen in een accountancybureau, All Thuis in Amsterdam. Mijn masterdiploma is hier ondergewaardeerd. Het is hbo-niveau volgens Internationale Diplomawaardering (IDW).  Daarom ben ik van plan om in Nederland een masteropleiding te volgen, het liefst een deeltijd opleiding. Daarnaast wil ik graag werken als accountant.

Op dit moment ben ik druk bezig met solliciteren. Het is moeilijk om in Nederland een baan te vinden. Het proces van werk zoeken is anders in Nederland. Bijvoorbeeld in Oman, de eerst vraag die je tijdens een sollicitatiegesprek krijgt, gaat over salaris. Daarna komen andere vragen. Hier krijg je vragen over wie je bent, je sterke en zwakke eigenschappen. Ik heb een aantal sollicitatietrainingen gevolgd. Ik hoop dat ik binnenkort een baan kan vinden. Ik ben niet gewend om thuis te zitten. 

Mijn sociale netwerk in Nederland is beperkt. Ik ben hier drie jaar en ik vond het altijd moeilijk om met Nederlanders af te spreken. Gelukkig kan ik nu door Welcome app makkelijk met Nederlanders in contact komen. Als ik lunches zie in mijn buurt, boek ik meteen.

Vorig jaar was ik heel eenzaam, maar niemand merkte dat iets mis met mij. In mijn land zien mensen om je heen het als je verdrietig bent zonder dat je daarover iets zegt. Hier is iedereen druk. Mijn cultuur is collectief en ik ben niet gewend om alleen te zijn. Ik voel me als een boom zonder bladeren. 

Ik begon over mijn eenzaamheid te schrijven. Mijn verhaal is genomineerd voor schrijfprijs NT2  (Nederlands als tweede taal). Ik hou van muziek. Muziek is mijn beste gezelschap. Zonder muziek zou ik er niet meer zijn. Ik denk dat Nederland een individualistische samenleving is. Maar als een nieuwkomer geen contact heeft met locals vind ik dat de integratie moeilijker wordt. 

Over mijn toekomst ben ik heel optimistisch. Er zijn veel kansen in Nederland en daar wil ik gebruik van maken. Ik wil werken en studeren. Ik wil zowel mijn sociale als professionele netwerk opbouwen. Ik hoop dat mensen in Nederland tijd voor elkaar maken en meer een collectief zijn.