Dagboek tijdens de coronacrisis: onze collega Telissa vertelt
Telissa vertelt over toenadering en perspectief in tijden van social distancing, laat een tipje van de sluier zien achter de schermen bij Welcome en haar ervaring met thuiswerken. 


De speeches van onze minister-president Rutte drammen nog na in mijn hoofd. Ik houd mij maar vast aan al die NOS-livestreams. Nou ja, en aan Netflix, Spotify, hardloopprogramma’s, familie belletjes en groeps-chats. Zelfs de app Houseparty is tegenwoordig onderdeel van mijn repertoire geworden. Alles om zoveel mogelijk binnen te blijven. Onze minister-president zegt onder andere ‘we leven uit elkaar maar wellicht dichterbij dan ooit’. Hij heeft het over alle sociale initiatieven die overal uit de grond poppen: de berenjacht, ouderwetse brieven schrijven naar oma, oppassen om ouders te ontzorgen. Ik voel mij bijna schuldig dat ik nog niet naar mijn 80-jarige buurvrouw ben gelopen (ik zwaai altijd wel, even voor de duidelijkheid). 

Het blijft frappant dat er een crisis nodig lijkt te zijn om mensen zich zo sociaal te laten gedragen. En let wel: niet alleen sociaal gezien is dat zo. Geschiedenis bewijst dat ook de grootste technologische en economische vooruitgang voortkomt uit tijden van nood. Wanneer het echt moet. Dit zal nu niet anders zijn. Deze tijden laten zien wat er allemaal mogelijk is wanneer men zich collectief inzet. Echter collectief welzijn voor economische welvaart is natuurlijk een keuze, kijk maar naar de laatste klimaattop van Parijs. Wat nou pas resultaat in 2040? Resultaat binnen twee maanden! Ik kan nu al niet wachten op de speech van Greta Thunberg met de grootste ‘I told you so’ in de geschiedenis van de mens. Maar ik zie het ook terug bij Welcome; zouden wij standaard een dag thuis kunnen werken om het milieu te ontzien? Makkelijk. Zouden wij vaker videomeetings kunnen doen? Ook makkelijk. Nieuwe tijden brengen nieuwe normen met zich mee. Soms is een crisis nodig om perspectief te bieden. 

Over perspectief gesproken. In de afgelopen weken hoorde ik van ouders dat ze de grootste moeite hebben met thuisscholingsopdrachten, simpelweg omdat ze zélf nog middenin de Nederlandse taalcursussen zitten. Mensen die de maatregelen niet snappen omdat er niemand is die het voor ze vertaalt. En zelf adviseerde ik een Iraanse jongedame hoe ze nog op tijd uit Nederland kon komen voordat haar visum verliep en dat terwijl bijna elke maatschappij zijn vliegtuigen al aan de grond hield. Ze was volledig in paniek omdat ze straks weer illegaal zou zijn. Waar ik de eerste twee weken van het corona beleid nog regelmatig dacht: ‘Jeetje dit alles duurt nog wel een paar maanden! Hoe ga ik dit doen?’, is nu mijn houding helemaal omgedraaid. Er is wellicht meer werk dan ooit, zij het niet fysiek maar juist online! Natuurlijk mag ik af en toe wat zelfmedelij tonen, ik zit immers ook maar in m’n eentje thuis maar er zit een grote kracht in relativering die we niet moeten vergeten. 

Als we het dan toch even over de persoonlijke ervaringen hebben… Thuiswerken! Hoe is dat? Nou, ik werk tot nu toe aan tafel, op de bank, op bed, op stoelen, op de grond. Liggend, zittend, staand. In de woonkamer, de keuken, tsja, waar eigenlijk niet? Het thuiswerken is even wennen. Gelukkig houden de videomeetings mij enigszins op één plek. Elke dag zie ik mijzelf in het klein, rechts bovenaan op mijn laptopscherm terwijl mijn collega’s netjes om de beurt praten. Jezelf ‘muten’ als je niet aan de beurt bent, anders horen we de wasmachine draaien op de achtergrond. We pakken dit allemaal zo goed op. Het hele bedrijf 180 graden de andere kant op? Geen probleem! Hoppa! Maar zodra tijdens een videomeeting een stukje staart van mijn kat in beeld komt doordat ze zich pontificaal op mijn toetsenbord positioneert (waarom doen katten dit toch altijd?), valt al het werk even weg… ‘O mijn hemel, heb je een kat?! Zo leuk! Laat eens zien!’ Ik laat het beestje met gepaste trots poseren voor de camera ten aanzien van al mijn collega’s zodat ze haar portie van aandacht ook weer heeft gehad. Het was vast niet helemaal de aandacht die ze bedoelde, maar goed, iedereen moet compromissen sluiten in coronatijd.

Z, en nu dat we zijn bijgepraat ga ik maar eens op de koffie bij mijn buurvrouw. Anders kan ik Rutte bij de volgende NOS livestream ook niet meer recht in de ogen aankijken 😉

Blijf gezond iedereen!